هر فردی ویژه است

دوره: کتاب سوم / : هر فردی ویژه است / درس 1

هر فردی ویژه است

توضیح مختصر

  • زمان مطالعه 0 دقیقه
  • سطح ساده

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زبانشناس» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

فایل صوتی

دانلود فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

همه خاص هستند

وقتی جوان بودم هر اتفاق نادرستی که در خانه می افتاد انگار تقصیر من بود.

یک بار برادرانم سعی کردند کلوچه درست کنند. آنها آرد و زنجبیل را ترکیب کردند و خمیری چندش آور درست کردند. بعد تلاش کردند آن را بشویند و از لوله فاضلاب بیرون کنند ولی همه جای زمین ریخت.

بعدا برادرانم گفتند که من این کار را کردم و من مجبور شدم آن را پاک کنم.

نگران بودم که پدر و مادرم آنها را بیشتر از من دوست داشته باشند. یک روز پاییزی مطمئن بودم کاری میکنم پدر و مادرم احساس افتخار کنند. من یک مدل موشک خریدم. بعد از اینکه آن را سر هم کردم همه را به تماشای آن دعوت کردم. می خواستم برادرانم به دانش فنی ام غبطه بخورند. فتیله را روشن کردم ولی هیچ اتفاق نیوفتاد.

برادرم گفت به نظر می رسد ترقه ات کار نمی کند. امیدوارم رسیدش را نگه داشته باشی تا بتوانی آن را برگردانی.

من جیغ کشیدم: این ترقه نیست. آنها دوباره داشتند من را مسخره می کردند.

نمی دانم چه مشکلی پیش آمده بود. من هیچ چیزی را تغییر نداده بودم. سریع سیم های انتهای آن را به امید اینکه درست شود، جا به جا کردم. یکدفعه موشک به بالا پرواز کرد. در حینی که موشک پیچ و تاب خوران از میان چمن ها گذشت و به درون صندوق پست رفت، ما یک کنار ایستادیم. بعد صندوق پست پایین افتاد. موشک خرد شده بود.

من خجالت زده داخل خانه دویدم و قایم شدم. چند دقیقه بعد مادرم پرسید حالت خوب است؟

من گفتم می خواستم فقط برای یکبار آنها به من حسودی کنند. من گفتم حالا فهمیدم که چرا شما و پدر من را به اندازه آنها دوست ندارید.

مامانم گفت این درست نیست. انگشت هایم را ببین، هر کدام متفاوت است. شما بچه ها مثل انگشت های من هستید: همه متفاوت هستید اما همه را به یک اندازه دوست دارم.

من از او خجالت کشیدم. حالا می دانم که پدر و مادرم من را به اندازه برادرانم دوست دارند.

متن انگلیسی درس

Everyone is Special

When I was young, everything that went wrong in my house seemed to be my fault.

Once, my brothers tried to make cookies. They blended flour and ginger and made a disgusting paste. Then they tried to wash it down the drain, but it got all over the floor.

Later, my brothers said that I had done it and I had to wipe it up.

I worried that my parents liked them more than me. One autumn day, I was sure I would make my parents proud. I bought a model rocket. After I put it together, I invited everybody to watch it. I wanted my brothers to envy my technical knowledge. I lit the fuse, but nothing happened.

“ Looks like your fireworks don’t work. I hope you kept the receipt so you can return them,” my brother said.

“ It’s not a fireworks,” I screamed. They were making fun of me again.

I didn’t know what went wrong. I hadn’t altered anything. I quickly moved the wires on the bottom, hoping that would help. Suddenly, the rocket flew up. We stood aside as it curved through the grass and ran straight into the mailbox. Then the mailbox collapsed. The rocket was crushed.

Embarrassed, I ran inside and hid. A few minutes later, my mom asked, “ Are you OK?”

“ I just wanted them to be jealous of me for once. Now I see why you and dad don’t love me as much as you love them,” I said.

“ That’s not true,” said my mom. “ See my fingers, each one is different. You kids are like my fingers: all are different, but I love them all the same.”

I embraced her. Now I know that my parents love me just as much as my brothers.

مشارکت کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.