قاشق زنی

دوره: کتاب سوم / : جشن هالووین / درس 1

قاشق زنی

توضیح مختصر

  • زمان مطالعه 0 دقیقه
  • سطح سخت

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زبانشناس» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

فایل صوتی

دانلود فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

قاشق زنی

بسیاری از فرهنگ‌های مختلف سنت‌هایی درباره‌ی مرده‌ها داشتند. مردم در مکان‌هایی همچون ایرلند، چین، مصر و مکزیک باور داشتند که روح‌ها به غذا نیاز دارند. فکر می‌کردند که غذا آن‌ها را در سفر خود از قبرستان‌ها به بهشت تغذیه می‌کند. مردم باید چیزهای خوبی برای خوردن روح‌ها بیرون می‌گذاشتند. هرچند، اگر غذا فاسد شد، روح عصبانی میشد. روح عصبانی شاید خانواده را نفرین میکرد و در طول زمستان آن‌ها را از گرسنگی می‌کشت. در جاهای دیگر، مردم التماس غذا می‌کردند در تعطیلاتی که روح‌های بزرگان مرده را به یاد می‌آوردند. مردم لباس‌هایی می‌پوشیدند که چهره‌شان را می‌پوشاند. اگر غذا نمیگرفتند، خانه را گول میزدند. به همین دلیل، این فعالیت به قاشق‌زنی معروف است. مدتی کوتاه پس از آغاز قاشق‌زنی، پدرومادر شروع به فرستادن بچه‌های خود برای التماس کردن در آن روز کردند. زنان خانه‌دار به بچه‌ها غذا میدادند اگر آن‌ها آواز میخواندند یا می‌رقصیدند.

وقتی مردم از سراسر جهان به آمریکا مهاجرت کردند، این سنت را با خود آوردند. ساکنین روستاها در اوایل قرن بیستم قاشق‌زنی را شروع کردند. در سال 1939، انتشارات کودکان کل کشور را با این سنت آشنا کرد. خیلی معروف شد.

امروزه، قاشق‌زنی به معنای التماس برای غذا نیست و آن‌ها از روح‌ها نمیترسند. آن‌ها فقط از هیجان لباس پوشیدن همانند موجودات و گرفتن شکلات لذت میبرند. روح‌ها و اسکلت‌ها لباس‌های محبوب هستند.

اما برخی از بچه‌ها لباس‌های جالبی همچون دزدان دریایی میپوشند. به جای آتش از چراغ قوه استفاده میکنند. در برخی از مکان‌ها، بچه‌ها هنوز هم برای گرفتن شکلات آهنگ یا معما اجرا میکنند. اما اکثر اوقات، فقط می‌گویند قاشق‌زنی!

متن انگلیسی درس

Trick-or-treat!

Many different cultures have had traditions about the dead. People in places like Ireland, China, Egypt and Mexico believed that souls needed food. They thought the food nourished them on their journey from cemeteries to heaven. People had to put out good things for souls to eat. However, if the food rotted or spoiled, the soul got mad. The wicked soul might curse the family and make them starve during the winter.

In other places, people begged for food on a holiday that remembers the souls of dead saints.

People wore disguises with hoods that covered their faces. If they did not get food, they played a trick on the homes owner. For this reason, the activity is known as “ trick-or treating.” Shortly after people first began trick-or-treating, parents started sending their children to beg on that day.

Housewives gave the children food if they performed a song or a dance. When people moved to America from all over the world, they brought this tradition with them.

Inhabitants of villages started trick-or-treating in the early 1900s. In 1939 a children’s publication acquainted the whole country with the tradition. It became very popular.

Today, trick-or-treaters do not beg for food, and they are not scared of souls. They just enjoy the thrill of dressing up like creatures and getting candy. Ghosts and skeletons are favorite costumes. But some children wear fancy disguises, like pirate costume. They carry flashlights instead of fires. In some places, children still perform songs or riddles to get candy. But most of the time, they just say “ Trick-or-Treat!”

مشارکت کنندگان در این صفحه

مترجمین این صفحه به ترتیب درصد مشارکت:

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.