داستان انگلیسی وزن یک روح

دوره: داستان های کوتاه / فصل: وزن یک روح / درس 1

داستان های کوتاه

155 فصل | 310 درس

داستان انگلیسی وزن یک روح

توضیح مختصر

  • زمان مطالعه 2 دقیقه
  • سطح خیلی سخت

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زبانشناس» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

راهنمای خواندن این درس

نکته اول:

ابتدا می‌توانید یکی دو بار به‌صورت تفننی این داستان را به‌صورت صوتی یا تصویری ببینید. اما برای یادگیری زبان انگلیسی بایستی تکنیک‌های سایه و استراتژی‌های گفته‌شده در نوشته‌ی پنج استراتژی برای تقویت مکالمه را روی این داستان پیاده‌سازی نمایید.

نکته دوم:

اگر سطح این داستان مناسب شما نبود، میتوانید به بخش داستان کوتاه انگلیسی وبسایت زبانشناس مراجعه کرده و داستان دیگری انتخاب نمایید.

فایل صوتی

دانلود فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

در سال ۱۹۰۷،دکتر دنکن مک دوگال ،جواب یکی از جالب ترین سوالات ذهن بشر را اعلام کرد:

آیا هر کدام از ما،یک روح داریم؟

جواب او بله بود و روح وزنی حدود ۲۱ گرم دارد!

او و تیمش،اصولا ،ابتدا میبایست،مشخص میکردند ،آیا زمان ترک روح از بدن،چیزی که قابل اندازه گیری باشد،اتفاق می افتد؟

با این کار،آنها میتوانستند وجود روح را یکبار و برای همیشه،ثابت کنند.

ترازویی دقیق و خاص طراحی کردند تا وزن بیمار را بمحض فوت شدن ،اندازه گیری کنند.

هر بار که آزمایش انجام شد،وزن بیمار بعد از مرگ کاهش یافت!

به گفته مک دوگال ،این وزن به گونه ایی بود که گویا چیزی ناگهانی بدن را ترک میکند.

مک دوگال ادعا کرد،در همه موارد،این تغییر وزن،دقیقا در لحظه مرگ اتفاق افتاده است،مگر در یک مورد،وقتی مردی با خلق و خوی کسالت بار،مُرد،وزن تغییری نکرد! تیم تحقیقاتی به شدت متأثر شدند و گمان کردند که پروژه شکست خورده است…

ظاهرا ترازو بعدا،تغییر وزن را نشان داده،مک دوگال اعتقاد داشت این تاخیر بخاطر وجود کسالت بار فرد فوت شده بود:: روح آن مرد،همچون خودش کسل و تنبل بود و به آرامی بدنش را ترک کرد.

هر بار بیماری روی ترازو فوت میکرد،تیم تحقیقاتی استنباط های لازم را انجام میدادند و همواره درمی یافتند که ۲۱ گرم از وزن کاسته شده است..

این کشف مک دوگال،باعث یک جنبش شد و دشمنی پزشکانی را در پی داشت که نتایج آزمایش های او را غیرقابل درک میدانستند.

دکتر پلارک کاهش وزن را اینگونه توضیح میداد: زمانی که شش ها خنک کردن خون را متوقف میکنند،دمای بدن کمی بالا میرود و پوست عرق میکند و کاهش وزن ناشی از عرق کردن است..

مک دوگال ،متقابلا این قضیه را به کلی رد میکرد و میگفت جریان خون،هنگام مرگ،کاملا متوقف میشود.

حامیان مک دوگال زیاد بودند،اما انتقادات فراوانی هم وجود داشت.

در نهایت ،کارهای او از تب و تاب افتاد و هرگز نتیجه قطعی در پی نداشت.

صد سال بعد از او،ایده اندازه گیری یک روح،نزد پزشکان مضحک شمرده میشود.

علم و دین ،دو دنیای کاملا متفاوت را در تصرف خود دارند: فیزیک و متافیزیک.

تلاش برای یافتن یک راه ارتباطی حقیقی میان این دو،شاید تفکری خیال انگیز بنظر برسد.

مک دوگال شاید یک شارلاتان یا یک متوهم فریبکار بود

اما شاید این مساله را ،در طول زمان،یک روز،یا سالها بعد،یک دانشمند زیرک،شواهدی غیر قابل انکار از وجود روح را بیابد،

همان گونه که نویسنده معروف،آرتور.سی.کلارک گفته: جادو دانشی است که ما هنوز آن را درک نکرده ایم.

پایان

متن انگلیسی درس

The Weight Of A Soul

In 1907, Dr. Duncan MacDougall announced the answer to one of humankind’s most intriguing questions. Do we each have a soul?

The answer, according to MacDougall, is yes – and it weighs about 21 grams.

He and his team originally set out to determine whether anything measurable happens when the soul leaves the body. By doing this,they would be able to prove the existence of the soul once and for all.

They created a special scale that measured a patient’s weight as they died. Every time the experiment was conducted, the patient’s weight decreased after death. According to MacDougall, it was “as if something had been suddenly lifted from the body.” MacDougall claimed this happened at precisely the time of death in all but one case, when a man with a “sluggish temperament”died. When the weight did not change, the experimenters shook their heads and assumed their experiment had failed. But then the scale supposedly shifted. MacDougall believed this delay was due to the man’s temperament – like the man himself, his soul was slow to move on.

Each time a patient died on the scale, the team made the necessary deductions and found that 21 grams was always unaccounted for.

MacDougall’s findings caused a stir and created a feud with another doctor who found the results hard to swallow. Dr. Augustus P.Clarke argued that when the lungs stop cooling the blood, the body’s temperature increases and the skin sweats, which could account for the change in weight. MacDougall countered, saying that this was not the case because circulation ceases at the time of death. Many supported MacDougall, but he continued to receive a lot of criticism. Eventually, his work lost steam and was never found to be conclusive.

A hundred years later, the idea of the soul’s weight being measured by doctors sounds laughable. Science and spirituality clearly occupy different worlds: physical and metaphysical. Trying to find a physical bridge between them seems like wishful thinking.

MacDougall was likely a charlatan or simply delusional, but perhaps it’s just a matter of time until one day, years from now, a clever scientist will find undeniable proof of the soul. As the famous writer Arthur C. Clarke once said, “Magic’s just science that we don’t understand yet.”

مشارکت کنندگان در این صفحه

ویرایشگران این صفحه به ترتیب درصد مشارکت:

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.