نيروی ايمان

توضیح مختصر: ایمان، یکی از چیزهایی است که ناممکن‌ها را ممکن می‌کند. راجر بنیستر، یکی از افرادی بود که به خودش ایمان داشت. بنابراین اولین نفری بود که توانست رکورد پیمایش یک مایل را در زیر ۴ دقیقه بشکند.

زمان مطالعه: 5 دقیقه

سطح: سخت

فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

 تا دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی کسی نتوانسته بود که رکورد پیمایش یک مایل زیر چهار دقیقه، بشکند.

نیروی ایمان

راجر بنیستر، دکتر بازنشسته‌ی 85 ساله، اوایل این ماه، کفش چرم قدیمی خود را به قیمت 266500 پوند به فروش رساند. این کفش، یک جفت کفش عادی نبود. بلکه قسمتی از تاریخ، و سمبلی از نیروی ایمان، برای در هم شکستن موانع سخت بود. راجر این کفش‌ها را زمانی پوشیده بود که کاری انجام داد که مردم دهه‌ی 1950 میلادی فکر میکردند غیرممکن است: وی یک مایل را زیر 4 دقیقه طی نمود. به‌صورت دقیق، 3 دقیقه و 4.59 ثانیه.

برای سال‌ها، دوندگان برتر دنیا نمیتوانستند یک مایل را زیر 4 دقیقه طی کنند. عده‌ای حتی فکر میکردند که انسان ازلحاظ فیزیولوژیکی نمیتواند سریع‌تر از این بدود. یکی از رقبای استرالیایی آقای بنیستر، به اسم جان لاندری، دو سال تمام را برای شکستن این رکورد، صرف کرده بود. از سال 1952 تا 1954 ، او یک مایل را در چهار دقیقه و 2.1، 2.6، 2.8، 2.5، و2.3، ثانیه، طی نمود. بعد از آخرین تلاشی که انجام داد گفت: “صادقانه بگویم، من فکر میکنم که پیمایش یک مایل، زیر 4 دقیقه، فراتر از قابلیت‌های من است. دو ثانیه شاید چیز زیادی به نظر نرسد، اما برای من مثل شکستن یک دیوار آجری است. شاید کسی بتواند رکورد یک مایل در چهار دقیقه، که جهان به‌شدت دنبال آن میگردد، را بشکند. اما من فکر نمیکنم که از عهده‌ی این کار بربیایم.

در این میان، بنیستر که یک دانشجوی رشته‌ی پزشکی در انگلستان بود، نیز در حال تلاش برای شکستن همین رکورد بود. تنها دو سال قبل، وی یکی از مدعیان قهرمانی در رقابت‌های دوی یک مایل المپیک هلسینکی بود. اما در آن رقابت وی نفر چهارم شد. وی مأیوس و شکست‌خورده بود اما از این قصدش منصرف نشد.

سال 1954 آخرین سال دانشگاه پزشکی بنیستر بود. باوجوداینکه تنها 45 دقیقه در روز برای تمرین فرصت داشت، یکسری مزایای دیگر نیز داشت. وی بر اساس تحقیقات پزشکیاش فهمیده بود که بدن وقتیکه با سرعت ثابت حرکت میکند، اکسیژن کمتری مصرف میکند. و شاید به همان اندازه مهم، برخلاف لاندری، وی به خودش ایمان داشت. وی به‌عنوان جزئی از تمرینش، به‌طور مرتب موفقیتش را تصویرسازی میکرد.

در روز مسابقه، بنیستر منتظر ماند تا باد متوقف شود. کفش‌هایش مخصوصاً طوری طراحی شده بودند که سبک باشند. خودش هم نیز آن‌ها را بیشتر تراشیده بود تا سبک‌تر شوند. همه‌چیز آماده بود، و بر اساس آنچه که برنامه‌ریزی کرده بود، در طول پیمایش مسیر گام‌هایش را طوری هماهنگ کرد که با سرعت ثابتی بدود. در دور آخر مسابقه، وی با مخلوطی از احساساتی که خودش آن را غرور و ترس توصیف کرده بود، مشتعل شد. و وقتی خط پایان را گذراند، به زمین افتاد درحالیکه جمعیت حاضر یکسره به تشویق وی درآمدند.

 عکسی از راجر بنیستر در حال عبور خط پایان. همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌شود، حاضران مات و مبهوت و سراسر در شادی قرار دارند.

کاری که زمانی غیرممکن مینمود، به‌زودی به چیزی عادی و نه‌چندان مهم تبدیل شد. شکستن رکورد یک مایل در چهار دقیقه، هنوز هم بسیار سخت است اما صدها نفر این کار را انجام داده‌اند که شامل چندین دانش‌آموز دبیرستانی نیز میشود. عجیب‌تر آنکه حتی آقای لاندری، دونده‌ای که پیش‌ازاین گفته بود که نمیتواند این کار را انجام دهد، تنها 46 روز بعد از آقای بنیستر توانست که این رکورد را درنهایت بشکند. تنها چیزی که وی نیاز داشت، کمی ایمان بیشتر بود، که شاهکار بنیستر آن را مهیا کرد.

خود تو چه مشکلاتی را میتوانی در هم بشکنی، اگر کمی بیشتر به خودت ایمان داشتی؟

متن انگلیسی درس

مشارکت‌کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.

📍 شما در حال مشاهده درس 1 در فصل 72 از دوره زیر هستید:

داستان های کوتاه

92 فصل | 184 درس

1. نيروی ايمان 👁

درس بعدی :  تمرین مکالمه 2. تمرین مکالمه