محافظت از بذرها

توضیح مختصر: وقتی که نازی ها در طول جنگ جهانی دوم شهر لنینگراد روسیه را محاصره کردند، بیش از یک میلیون نفر جان باختند که بیشترشان بر اثر گرسنگی مردند. در آن سالها، گروه کوچکی از دانشمندان جان خود را فدا کردند تا از اولین بانک بذر جهان محافظت نمایند.

زمان مطالعه: 5 دقیقه

سطح: سخت

فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

همه‌ی زندگی به طبیعت و گیاهان وابسته است

دانشمندان جان خود را برای محافظت از بذرها فدا کردند

جاناتان دروری در سخنرانی خود در کنفرانس تد درباره پروژه بانک بذر هزاره می گوید «زندگی انسان و حیات تمامی موجودات زنده به گیاهان وابسته است». این پروژه شامل جمع آوری دانه ها در یک تاسیسات ذخیره سازی زیرزمینی است که به حدی مستحکم است که می تواند در برابر حمله هسته ای مقاومت کند. این تاسیسات دارای بیش از 2 میلیارد دانه است که بیش از 10٪ گونه های گیاهی جهانی را شامل می شود.

دروری اشاره می کند که گیاهان برای انسان دارای مصارف دارویی، سوخت، ساخت و ساز، پوشاک و البته مصرف غذایی است. قدیمی ترین بانک بذر جهان توسط نیکولای واویلوف برای محافظت از ذخایز مواد غذایی بشریت ساخته شد.

واویلوف در سال 1887 در مسکو متولد شد. او در منطقه ای روستایی پرورش یافت که در طول دوران کودکی او با نابودی محصول، خشکسالی و قحطی مواجه شد. «طبق یکی از منابع، او از سنین پائین در فکر پایان دادن به قحطی در وطن خود روسیه و جهان بود.»

نیکولای واویلوف

واویلوف دریافت که بزرگترین خطر برای امنیت غذایی، وابستگی بیش از حد به گونه ای از محصولات بود. اگر یک بیماری یا آفت گونه ای گیاهی را از بین می بُرد میلیون ها نفر از گرسنگی می مُردند. راه حل گرسنگی در جهان تنوع ژنتیکی بود. دانشمندان می توانستند با داشتن تنوع کافی در بذر، واریته های جدیدی از گیاهان تولید کنند که بتوانند در برابر خشکسالی، آفات، بیماری و یا هر خطر دیگری مقاومت کنند.

موسسه‌ی نگهداری از بذر واویلوف

واویلوف به سراسر جهان سفر کرد، از پنج قاره دیدن کرد و بذر جمع آوری نمود و اولین بانک بذر جهان را در لنینگراد تاسیس کرد. واویلوف در سال 1941 با استالین به مخالفت برخواست و توسط کا گ ب دستگیر شد. واویلوف به دلیل رژیم غذایی نامناسب کلم یخ زده و گندم کپک زده تنها یک سال را در زندان دوام آورد. از قضا، مردی که دل نگران پایان دادن به قحطی بود، از گرسنگی مُرد.

کار واویلوف با مرگ او خاتمه نیافت. چندی پس از دستگیری او، لنینگراد به محاصره نازی ها در آمد. این محاصره دو سال و نیم طول کشید و در آن بیش از یک میلیون نفر فوت کردند که بسیاریشان از گرسنگی مردند. دانشمندانی که در بانک بذر واویلوف کار می کردند در چنین شرایطی کار خود را ادامه دادند.

آنها بیش از 187،000 دانه را محافظت کردند حال آنکه شهر زیر بمباران بود. آنها نه تنها از دانه در برابر بمبها محافظت کردند بلکه در برابر شهروندان لنینگراد نیز که هزار هزار از گرسنگی می مردند، محافظت نمودند. خود دانشمندان نیز بیش از حد گرسنه بودند، از این رو قانونی تصویب کردند که هیچ دانشمندی نمی توانست در محل ذخیره سازی بذر تنها باشد چرا که بیم آن می رفت او از دانه ها بخورد. در طول محاصره نه نفر از دانشمندان از گرسنگی مردند تا زندگی میلیون ها نفر را در آینده محافظت نمایند.

بانک بذر واویلوف امروز همچنان به کار خود ادامه می دهد و در حال حاضر یکی از صدها بانک بذر در سراسر جهان است که در پی تأمین آینده بشریت است.

متن انگلیسی درس

مشارکت‌کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.

📍 شما در حال مشاهده درس 1 در فصل 50 از دوره زیر هستید:

داستان های کوتاه

92 فصل | 184 درس

1. محافظت از بذرها 👁

درس بعدی :  تمرین مکالمه 2. تمرین مکالمه