استخراج آب از سيارک ها

دوره: داستان های کوتاه / فصل: استخراج آب از سيارک ها / درس 1

داستان های کوتاه

92 فصل | 184 درس

استخراج آب از سيارک ها

توضیح مختصر

بیش از نیم‌قرن است که انسان پای در فضا گذاشته است و عطش انسان برای کشف بیشتر این فضای بیکران، پایانی ندارد. اما در این راه، انسان یک سری محدودیت‌ها دارد. ازجمله مهم‌ترین محدودیت‌ها، محدودیت آب و انرژی است.

  • زمان مطالعه 6 دقیقه
  • سطح سخت

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زبانشناس» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

راهنمای خواندن این درس

نکته اول:

ابتدا می‌توانید یکی دو بار به‌صورت تفننی این داستان را به‌صورت صوتی یا تصویری ببینید. اما برای یادگیری زبان انگلیسی بایستی تکنیک‌های سایه و استراتژی‌های گفته‌شده در نوشته‌ی پنج استراتژی برای تقویت مکالمه را روی این داستان پیاده‌سازی نمایید.

نکته دوم:

اگر سطح این داستان مناسب شما نبود، میتوانید به بخش داستان کوتاه انگلیسی وبسایت زبانشناس مراجعه کرده و داستان دیگری انتخاب نمایید.

فایل صوتی

دانلود فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

 رباتهایی که منابع مورد نیاز را از سیارک ها استخراج میکنند.

استخراج آب از سیارک‌ها

مریخیها، غول‌هایی بودند که به‌اندازه‌ی بیست نفر قدرت داشتند. هنگامیکه آن‌ها به زمین حمله کردند، به نظر میرسید که همه‌چیز از دست رفته باشد. چون مریخیها خیلی قوی بودند. اما خوشبختانه، سیستم ایمنی بدن آن‌ها آن‌قدری قوی نبود که با باکتریهای شایع روی کره‌ی زمین بجنگد.

فتح مریخ توسط ادیسون، داستانی علمی تخیلی است که در سال 1898 توسط “گرت پوتمن سرویس” نوشته شد. قصه از آنجایی آغاز میشود که جنگ برای زمین پایان مییابد و انسان‌ها، بیگانگان را تا خانه‌شان در مریخ تعقیب میکنند. زمانی که این قصه نوشته میشد، نویسنده نمیتوانست چیزهایی مثل ارتباطات رادیویی، که الآن بودنشان کاملاً برای ما بدیهی است، را تصور کند. در این قصه، سفینه‌های بیگانگان، با یکدیگر توسط پرچم‌هایی ارتباط برقرار میکردند. به همان میزانی که این موضوع خنده‌دار به نظر میآید، “سرویس” به طرز عجیبی، چیزی را تصور نمود که به نظر میرسد در زندگی ما محقق شود. انسان‌ها، در طول راهشان به سمت مریخ، روی سیارکی توقف نمودند که بیگانگان روی آن در استخراج طلا بودند.

برگردیم به سال 2015، یک شرکت کاملاً واقعی به نام منابع سیاره‌ای (Planetary Resources)، برنامه‌ریزی کرده است که در آینده‌ای نزدیک، از سیارک‌ها، منابع استخراج کند. اگرچه آن‌ها به دنبال طلا نیستند. بلکه به دنبال پلاتینیم و آب میکردند. و آن‌ها حامیانی بسیار جدی نیز دارند. اریک اشمیت و لری پیج، میلیاردرهای گوگل و از سرمایه‌گذاران شرکت منابع سیاره‌ای، معتقدند که استخراج از معادن سیاره‌ای، در آینده به واقعیتی پرسود تبدیل میشود.



سیارک‌ها، سیاره‌های کوچکی در منظومه‌ی شمسی هستند و میلیون‌ها عدد از آن‌ها در منظومه‌ی شمسی وجود دارد. بزرگ‌ترین سیارک شناخته‌شده، سرس (Ceres) نام دارد. این سیارک، بین مریخ و مشتری به دور خورشید میچرخد. این سیارک در سال 1801 کشف شد و قطری به‌اندازه‌ی 963 کیلومتر و سطحی به‌اندازه کشور هند، دارد. در سال 2014، دانشمندان با استفاده از تلسکوپی در فضا، اکتشافی شگفت‌انگیز انجام دادند: فضای اطراف سرس شامل بخار آب است.

آب، همان‌طور که میدانیم، برای زندگی بسیار لازم است. هنگامیکه بشر استعمار فضا را آغاز کند، منابع اولیه‌ای مانند آب، بایستی پیدا شود. دانشمندان در حال حاضر در حال ‌توسعه‌ی فنّاوریهایی هستند که آب موجود در سیارک‌ها را در ظروفی، بسته‌بندی کند.

آب برای حفظ حیات انسان موردنیاز است، اما علاوه بر آن، منبع انرژی نیز هست. محققان دانشگاه پوردو درحال‌توسعه‌ی نوع جدیدی از سوخت موشک هستند که از آب و پودر آلومینیوم ساخته شده است.

 در دانشگاه پردو اخیرا از آب به عنوان منبع انرژی استفاده شده است.

هزینه‌ی انتقال آب و سوخت از زمین به فضا، برای ادامه یافتن اکتشافات فضایی، بسیار هنگفت است. بنابراین، یافتن آب در فضا واقعاً میتواند بازی را تغییر دهد. آیا فضانوردان، در طول زندگی ما، قادر خواهند بود که از آب‌های بسته‌بندیشده‌ی سیارک‌ها بنوشند؟ و آیا از آن برای قدرت بخشیدن به سفینه‌ی خود برای رسیدن به سیاره‌های دیگر استفاده میکنند؟

متن انگلیسی درس

Mining Asteroids For Water

The Martians were giants with the strength of twenty men. When they attacked Earth, it looked like all was lost. The Martians were just too strong. Fortunately, their immune systems were not strong enough to fight off common earthly bacteria.



Edison’s Conquest of Mars is a science fiction story written in 1898 by Garret Putman Serviss. The story starts as the war for Earth ends, and humans chase the aliens back to their home on Mars. At the time this story was written, the writer couldn’t imagine things that today we take for granted, like radio communication. In his story, the alien ships communicate with one another using flags. As laughable as that is, Serviss did imagine one thing that looks like it will become a reality in our lifetime. On the way to Mars, the humans stop off on an asteroid that the aliens are mining for gold.

Fast forward to 2015. A very real company called Planetary Resources is also planning to mine asteroids in the future. They aren’t after gold though. They’re after platinum and water. And they have some very serious backers. Google billionaires and Planetary Resources investors Eric Schmidt and Larry Page are betting asteroid mining will become a fruitful reality.



Asteroids are minor planets in our solar system and there are millions of them. The largest known asteroid is called Ceres. It circles the sun between Mars and Jupiter. It was discovered in 1801 and it has a diameter of 963 kilometers, with a surface area about the size of India. In 2014, scientists using a telescope in space made a surprising discovery. Ceres contains water vapor.

Water, of course, is essential to life as we know it. As humanity begins the colonization of space, raw materials like water have to be sourced. Scientists are now developing technologies that will allow water from asteroids to be bottled in containers.

Water is needed to sustain human life, but it is also a source of energy. Scientists at Purdue University are developing a new type of rocket fuel, which is made from water and aluminum powder.



The cost of taking water and fuel from Earth into space to allow further space exploration is enormous. So finding water in space is a real game-changer. Will astronauts drink bottled water from asteroids in our lifetime? And will they use it to power their space ships to other planets?

مشارکت کنندگان در این صفحه

تا کنون فردی در بازسازی این صفحه مشارکت نداشته است.

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.