کافه پوچینی - درسنامه اصلی

دوره: دروس پایه ی انگلیسی بدون تلاش / فصل: کافه پوچینی - درسنامه اصلی / درس 1

کافه پوچینی - درسنامه اصلی

توضیح مختصر

در داستان امروز با کافه ای در سانفرانسیسکو آشنا میشوید که تاریخچه طولانی و جالبی دارد.

  • زمان مطالعه 3 دقیقه
  • سطح سخت

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

این درس را می‌توانید به بهترین شکل و با امکانات عالی در اپلیکیشن «زبانشناس» بخوانید

دانلود اپلیکیشن «زبانشناس»

فایل صوتی

دانلود فایل صوتی

ترجمه‌ی درس

کافه پوچینی

مکان مورد علاقه من در سانفرانسیسکو، کافه پوچینی واقع در منطقه ساحلی شمالی شهر است. ساحل شمالی تاریخچه طولانی و جالبی دارد. این شهر در اصل محله ای برای مهاجران ایتالیایی در شهر بود و حتی امروزه بسیاری از مردم ، کافه ها و رستوران های ایتالیایی را دارد.بازیکن معروف بیسبال جو دماژیو،در کودکی در ساحل شمالی زندگی میکرد.

با این حال مشهور ترین دوره برای این محله، در اواخر دهه 1950 و دهه 1960 بود- زمانی که ساحل شمالی به عنوان مرکز رنسانس ادبی سان فرانسیسکو بود.

به طور خاص، ساحل شمالی خانه ی نویسندگان و شاعران Beat بود. گروه Beat یک سبک جدید و آزاد از نویسندگی را توسعه دادند. آن ها همچنین جامعه محافظه کار آمریکا را در دهه ۵۰ به چالش کشیدند و به ایجاد فرهنگ لیبرال در سان فرانسیسکو کمک کردند. بسیاری Beat ها را به عنوان پدران و مادران رنسانس فرهنگی ۱۹۶۰ در آمریکا به حساب می آورند.

در میان مشهورترین نویسندگان بیت، Jack Kerouac، Allen Ginsberg و Gary Synder بودند که همه آن ها دربرهه های مختلف زندگی خود در ساحل شمالی زندگی می کردند. نقطه کانونی این جنبش،کتابفروشی سیتی لایت بود که تحت مالکیت شاعر آنارشیست، Lawrence Ferlinghetti بود. در دهه 1950، سیتی لایت زمانی که شعر جنجالی “Howl” آلن گینسبرگ را که در آن زمان جنبش اصلی آمریکایی ها را شوکه کرد منتشر کردند، تاریخ ساز شد. اندکی پس از آن Jack Kerouac با کتابش “ On The Road” و The Dharma Bums کارش را ادامه داد و جنبش Beat متولد شد. Ferlinghetti هنوز مالک کتاب فروشی است و سیتی لایت همچنان یک ناشر مستقل است و ساحل شمالی هنوز خانه ای برای هنرمندان و نویسندگان است، با این حال بسیار گران تر شده و امروزه اقامت کنندگان ثروتمند را همانند گردشگران جذب می کند. گرچه این موقعیت ادبی همان چیزی نیست که قبلا بوده ولی ساحل شمالی هنوز دارای کافه های خانوادگی زیادی است. شما هنرمندان، نویسندگان، شاعران، کارآفرینان، موسیقی دانان، تاجران ، و توریست ها را در حال استراحت در آنها خواهید یافت.

(مکان) مورد علاقه من کافه پوچینی است که نام آن برگرفته از آهنگساز اپرای ایتالیایی است. صاحب کافه ایتالیایی است. او اغلب موسیقی اپرا می نوازد و هر روز پشت میزی مینشیند و با دوستانش گپ میزند.

آن ها گفتگوهای پرشور و طولانی به زبان ایتالیایی دارند و ( با این کار ) به موسیقی آن مکان افزوده اند. من اغلب به آن کافه می روم. من معمولا یک mocha (یک نوع نوشیدنی اسپرسو) میگیرم، یک میز کوچک پیدا می کنم، و بعد مقالاتی برای effortless انگلیسی می نویسم. بعضی وقت ها کمی اسپانیایی یا ژاپنی مطالعه می کنم. بعضی وقت ها کتاب می خوانم. بعضی وقت ها فقط راه رفتن مردم را از پنجره ها نگاه میکنم. کارکنان هیچوقت از ماندن طولانی مدت من آنجا آزرده نمی شوند. آن ها همیشه مهربان هستند.

در روز های آفتابی من روی یک میز در پیاده رو مینشینم اما حالا ،در زمستان ، من داخل( کافه) می مانم.

اگر این فرصت راپیدا کردید که از سان فرانسیسکو دیدن کنید، به کافه پوچینی سر بزنید. این (کافه) در نزدیکی تقاطع خیابان های کلمبوس و والیهو در ساحل شمالی واقع شده است. حتما کتابی را از Kerouac یا Ginsberg بیاورید. بنشینید، از موسیقی اپرا لذت ببرید و مدتی استراحت کنید. هیچکس شما را مجبور به ترک زودهنگام کافه نمی کند.

متن انگلیسی درس

Cafe Puccini

My favorite spot in San Francisco is Cafe Puccini- located in the North Beach neighborhood of the city. North Beach has a long and interesting history. It was originally the neighborhood for Italian immigrants in the city- and even today it has many Italian people, cafes, and restaurants. As a kid, the famous baseball player Joe Dimaggio lived in North Beach.

The most famous period for the neighborhood, however, was in the late 1950s and the 1960s–when North Beach served as the center of San Francisco’s literary renaissance. In particular, North Beach was home to the Beat writers and poets. The Beats developed a new, free, open style of writing. They also challenged the conservative society of America in the 50s, and helped create San Francisco’s uniquely liberal culture. Many credit the Beats as the fathers and mothers of the 1960s cultural renaissance in America.

Among the most famous Beat writers were Jack Kerouac, Allen Ginsberg, and Gary Snyder- all of whom lived in North Beach at various times in their lives. The focal point of the movement was City Lights Bookstore- owned by the anarchist poet Lawrence Ferlinghetti. In the 1950s, City Lights made history when they pub lished Allen Ginsberg’s controversial poem “Howl”- which shocked mainstream Americans at the time. Soon after, Jack Kerouac followed with his books “On The Road” and “The Dharma Bums”– and the Beat movement was born. Ferlinghetti is still the owner of the bookstore, and City Lights is still a popular independent publisher.

And North Beach is still home to artists and writers, although it has become much more expensive and now attracts wealthier residents as well as tourists. Even though the literary scene is not what it used to be- North Beach still has many family owned cafes. You’ll find artists, writers, poets, entrepreneurs, musicians, businesspeo ple, and tourists relaxing together in them.

My favorite is Cafe Puccini, which is named after the Italian opera composer. The cafe owner is Italian. He often plays opera music, and every day he sits at a table in the back and chats with his friends.

They hold long animated conversations in Italian, adding to the music of the place.

I go to that cafe often. I usually get a mocha, find a small table, and then write articles for Effortless English. Sometimes I study a little Spanish or Japanese. Sometimes I read. Sometimes I just watch the people walk by the windows. The staff never seems to mind that I stay a long time- they are always friendly.

On sunny days I sit at a table on the sidewalk, but now, during the winter, I stay indoors.

If you get a chance to visit San Francisco, stop by Cafe Puccini. Its located near the intersection of Columbus and Vallejo streets, in North Beach. Be sure to bring a book by Kerouac or Ginsberg. Sit , enjoy the opera music, and relax for a while. No one will hurry you.

مشارکت کنندگان در این صفحه

مترجمین این صفحه به ترتیب درصد مشارکت:

ویرایشگران این صفحه به ترتیب درصد مشارکت:

  • pari pari

    مشارکت : 0.1 درصد

🖊 شما نیز می‌توانید برای مشارکت در ترجمه‌ی این صفحه یا اصلاح متن انگلیسی، به این لینک مراجعه بفرمایید.